تاریخ انتشار : ۲۸ مهر, ۱۳۹۴
کد مطلب : 922
کاسه های داغ تر از آش وحدت در استان

وحدت همواره یکی از مبنایی ترین مسائل استان ما بوده است. سال های سال تلاش دلسوزان در استان این بوده تا زمینه های اختلاف و جدایی میان اقوام و مذاهب را شناسایی کنند و به طور منطقی این زمینه ها را از بین ببرند. این تلاش ها و تکاپوها تا آنجا بوده که انواع و اقسام تهمت ها و برچسب ها به فعالان عرصه ی وحدت اعم از شیعه و سنی و سیستانی و بلوچ نثار شده و هزینه های سنگینی بر آنها تحمیل شده است.
اخیراً نورسیده هایی در استان قد کشیده اند و علم وحدت برافراشته اند که با بدیهیات وحدت بیگانه اند. تعریف آنان از وحدت بسیار شکلی و ابتدایی است. دو مسئله در هفته ی گذشته اتفاق افتاد که نقش این افراد را پررنگ تر کرد ابتدا حضور جمعی از هم استانی ها به اتفاق خانم ریگی فرماندار قصرقند در برنامه ی خندوانه و دیگری برپایی نخستین همایش ملی هنر و ادب سیستان در خانه هنرمندان تهران بود. آنان تصور می کنند اگر در هر مسئله ای بلوچ و سیستانی را کنار هم قرار دهند و یک درمیان بنشانند، وحدت شکل می گیرد. اگر قرار است هفته ی فرهنگی برگزار شود باید حتماً هفته ی فرهنگی سیستان و بلوچستان باشد والا ضد وحدت است. اگر خانم حمیرا ریگی به برنامه ی خندوانه رفته حتماً باید پنجاه نفر سیستانی را هم همراه خود می برد والا اقدام او ضد وحدت است و اگر قرار باشد سیستانی ها اقدامی مشابه در جایگاهی دیگر داشته باشند نباید اشتباه آنان را تکرار بکنند و حتماً باید نیمی از افراد گروه بلوچ باشند والا اقدام آنان ضد وحدت است. اینان از این نکته غافل هستند که باید از همه ی پتانسیل های استان برای معرفی و توسعه ی استان استفاده نمود اگر می توان به جای یک هفته ی فرهنگی سیستان و بلوچستان دو هفته ی فرهنگی یکی به نام سیستان و یکی به نام بلوچستان برگزار کرد چه ایرادی دارد اگر خانم ریگی از فرصت ایجاد شده استفاده نمود و با جمع بلوچ ها به آن شایستگی و در حد توان خود استان را معرفی کرد چه ایرادی دارد؟ نه تنها ایراد ندارد که جای تحسین هم دارد و اگر چنین فرصتی برای سیستانی ها فراهم شد آنان هم باید از فرصت به دست آمده برای معرفی مطلوب استان استفاده نمایند.
کاسه های داغتر از آش وحدت در استان توجه داشته باشند که وحدت آن است که شیعه و سنی، بلوچ و سیستانی در خلوت و جلوت مدافع شایستگی های یکدیگر و مبلغ نیکی ها و داشته های هم باشند. وحدت آن است که از توفیقات یکدیگر خوشحال بشوند و برای موفقیت همدیگر دعا کنند و مساعدت برسانند. گروه های به ظاهر مجتمع به واقع با قلوب پراکننده هرگز به وحدت نمی رسند. وحدت شکلی و فرمالیستی نیست وحدت اعتقاد و باوری است که در فکر و قلب جاری است. منادیان جدید وحدت گاه آنچنان بر این وحدت صوری اصرار می کنند که نیت یا درک خودشان از دعوت را زیر سئوال می برند. این گروه اگر به واقع نیت خیر دارند خوب است درکشان از واقعیت های جامعه و مبانی وحدت را هم اصلاح و تکمیل نمایند تا فراتر از وحدت ظاهری و شکلی بتوانند به توسعه ی مبانی وحدت کمک کنند و زمینه های اختلاف را از بین ببرند. به یاد داشته باشند که سیستانی ها و بلوچ ها با وجود همه ی تفاوت ها سال ها و بلکه قرن ها در کنار یکدیگر بوده اند و با همدیگر نزدیکترین پیوندها را داشته اند مراوده و ازدواج در میان آنان جاری بوده و معامله و مشارکت روال زندگی آنها بوده است و هرگز تفاوت ها نتوانسته بر وحدت غلبه کند.

نظر دهید







تمامی حقوق این وبسایت متعلق به روزنامه زاهدان میباشد.
طراحی توسط نی زار