دریافت روزنامه امروز
آخرین اخبار
تاریخ انتشار : ۲ آذر, ۱۳۹۹
کد مطلب : 2129
ملاحظاتی در تقسیم استان

اعلام وصول شدن طرح تقسیم استان سیستان و بلوچستان در مجلس یک گام به جلو برای توسعه ی استان است . بدیهی است به همان نسبتی که اهمیت این طرح زیاد و پیامدهای آن بزرگ است ، دل نگرانی ها و دغدغه های ناشی از آن هم بزرگ و زیاد است . بزرگوارانی که در مخالفت با تقسیم استان صحبت کرده اند و یا دست به قلم شده اند چند نگرانی را مطرح کرده اند که البته برای نگرانی های آنها به اندازه ی کافی دلایل و شواهد در رفتارهای گذشته وجود دارد . وظیفه ی دلسوزان و صاحب نظران آن است تا با بیان و قلم به تبیین دیدگاه های خود بپردازند تا نگرانی ها کمتر و امیدواری ها افزون شود.
بزرگوارانی تقسیم استان را یک توطئه برای تسلط امنیتی بر مردم و ایجاد فرصت های شغلی و مدیریتی برای تصویب کنندگان و مجریان طرح دیده اند . واقعیت این است که برای رفع هر دو نگرانی سالهای سال در استان تلاش شده و هزینه پرداخت شده است تا امروز به نقطه ی غیرقابل برگشت واگذاری سمت های مدیریتی به مردم استان رسیده ایم و چنانچه این مدیریت ها زیاد شود بدون تردید بازهم بخش عمده ی آن به مردم استان اعم از شعیه و سنی و فارس و بلوچ می رسد . اگر در گذشته دغدغه دور ماندن شایستگان بومی استان از مدیریت ها وجود داشت امروز دیگر این دغدغه به حداقل رسیده است . این که عزیزی اظهار نگرانی از هزینه های دولت کرده بود هم جای نگرانی ندارد سال های سال سهم ما از بودجه ی دولت بسیار محدود بوده حالا اگر دولت برای اشتغال و توسعه ی استان مقداری به خرج هم بیفتد ایرادی ندارد ضمن آنکه چارت خالی ادارات استان هنوز جای بسیار برای تکمیل شدن دارد.
در نوشتاری تقسیم استان با مرزبندی های گلداسمید مقایسه شده بود که قطعا قیاس مناسبی نیست ایران در دوره ی قاجاربه سرزمین های زیادی را با قراردادهای مختلف از دست داد. قفقاز با معاهدات گلستان و ترکمنچای ، ماوراءالنهر با قرارداد آخان، هرات و بخش هایی از افغانستان با قرارداد پاریس ، بخش های مهمی از سیستان با قرارداد مک ماهون بخش های عمده ای از بلوچستان با قرارداد گلداسمید ، بخش هایی از غرب کشور با قرارداد از نه الروم و بحرین هم در زمان محمد رضا پهلوی از ایران جدا شد و این جدایی ها هرگز قابل مقایسه با تقسیم یک استان به چند استان با دیدگاه توسعه در داخل مرزهای ملی نیست .
برخی از دوستان زمان مطرح شدن تقسیم استان را مناسب ندانسته اند ،واقعیت این است که زمان در اختیار فاعلان رفتارهای سیاسی و اجتماعی است و باید آن را ایجاد کرد هرگز زمان مطلوب خود نمی رسد هرزمانی فرصت ها و چالش های خود را دارد. اشاره ی دوستان در این زمینه به بحث های قومی و مذهبی است. از زمانی که در دوره ی رضاخان بلوچستان از کرمان و سیستان هم از خراسان جدا شد و استان هفتم یا سیستان و بلوچستان شکل گرفت عملا نهال شکاف های اجتماعی غرس شد و امروزه سیستان و بلوچستان بر روی انبوهی از گسل های اجتماعی قرار دارد که در شرایط موجود مهمترین آن گسل توسعه یافتگی و توسعه نیافتگی است و همه ی اهل خرد باید بر آن تمرکز نمایند.
یکی از دغدغه هایی که مطرح شده هویت زدایی از بلوچ هاست. همه می دانیم که فلات ایران به دلیل شرایط مساعدی که درخود داشت و آن وجود دریاچه های متعدد و رودخانه های جاری بود ، همه ی ساکنان پیرامون خود را به داخل فراخواند و این اقوام به داخل فلات آمده یک ملت فرهنگی را ایجاد کردند حتی قبل از آنکه دولت در ایران شکل بگیرد به این معنا که اگر در سایر کشورها شاهد پدیده ی دولت – ملت هستیم در ایران پدیده ی ملت – دولت را داریم ملت ایران مجموعه ای از اقوام مختلف اعم از فارس، بلوچ، عرب، لر، کرد، آذری، گیلکی، ترکمن و غیره است که یک هویت ملی دارند و آن هم ایرانی بودن است و در کنار هویت ملی ایرانی، یک هویت فرهنگی داریم که بخشی از اسلام و زرتشت و یهود و مسیحیت و عرب و غرب است و بخشی از خرده فرهنگ های اقوام و طوایف که رنگین کمانی از فرهنگ غنی ایران را شکل داده اند و هیچ یک از این فرهنگ ها قابل حذف نیستند چنانکه تجربه ی تاریخی دوره ی رضاشاه نشان داد. همه ی ایران سرای ماست و در هرگوشه ای از آن گلی بشکفد لبخند برروی لبانمان می نشیند ودر هر گوشه ای مصیبتی بیاید همگان محزون می شویم .لذاتقسیم استان با تهدید هویت ملی هیچ ارتباطی ندارد.
پدیده طالبانیزم دل نگرانی دیگری بود که مطرح شد. در شرایطی که تقسیم استان فضا را برای جذب جوانان تحصیل کرده دانشگاهی باز می کند، جوانانی که نشان داده اند دانایی و توانایی اداره ی امور را دارند چرا نگران طالبانی شدن فضای استان باشیم روز به روز شاهد دانشگاهی شدن استان هستیم . جوانانی که در عین ایمان و باور به اندیشه های دینی به وضوح از تعصب و خرافه فاصله دارند . ضمن آنکه اگردر واقع چنین خطری هم وجود داشته باشد وظیفه ی اندیشمندان و عالمان و خردورزان استان است که راه را برکج عقیدگی و بدسلیقگی ببندند و مسیر اندیشمندانه ی توسعه را نشان دهند .
آخرین نکته که بیان حقی است و از آن نمی توان گذشت این است که چه استان یکپارچه بماند و چه تقسیم شود تغییر نگاه به سمت منافع ملی براساس رعایت حقوق ملت و حذف شهروندی درجه یک و دو و عنایت ویژه به مسائل اقتصادی و به ویژه معشیت مردم یک اصل قطعی است. / مدیر مسئول

نظر دهید







تمامی حقوق این وبسایت متعلق به روزنامه زاهدان میباشد.
طراحی توسط نی زار