دریافت روزنامه امروز
آیا در سیستان و بلوچستان برخورد مناسبی با کرونا داریم؟! مردم رعایت نمی کنند مسئولین فقط هشدار می دهند

اشاره:
پس از هشدارهای فراوان دانشگاه علوم پزشکی و ستاد بحران استان طی ماه های گذشته، هفته ی پیش دانشگاه علوم پزشکی زاهدان اعلام کرد که ظرفیت بخش های کرونا در استان تکمیل شده، در ایرانشهر و چابهار و زابل اعلام وضعیت قرمز شد، برای اولین بار در زاهدان هم ظرفیت بیمارستان بوعلی با ۸۵ بیمار حاد تنفسی و کرونا تکمیل شد، آمار مبتلایان در استان از تعداد ۲۰نفردر روز به رکورد حدود ۲۰۰ نفر در روز رسید و همه ی اینها و بسیار بیشتر از اینها نشان می دهد که شرایط استان سیستان وبلوچستان از هشدار گذشته و به بحران رسیده است.
اما متاسفانه ستاد بحران و مجموعه ی دانشگاه های علوم پزشکی در سطح استان فقط و فقط هشدار می دهند!!
آیا فقط هشدار کافیست؟؟؟
اگر کافی بود که امروز به چنین وضعیت هولناکی نمی رسیدیم. این فاجعه در شرایطی است که هیچ کدام از تجمعات روزانه و هفتگی در استان جز سالن های سینما تعطیل نیست؟ مراسم خاکسپاری گاهی بدون رعایت پروتکل ها برگزار می شود، مراسم عروسی، جلسات اداری هیات های مساجد، نمازهای جماعت یومیه و جمعه به راحتی و آزادانه برگزارمی شود، بازگشایی بازارها و پاساژ ها و اماکن عمومی مثل بانک ها و دفاتر پیشخوان بدون رعایت پروتکل ها انجام شده ؟!؟ انگار نه انگار جان انسان ها در خطر است! مگر می شود چنین بی تفاوت به بیماری و مرگِ همراهانمان کمر بسته باشیم؟ انگار مرگ را هم جدی نمی گیریم، این مرگ به سراغ همه می آید جدی بگیرید.
همین چند روز پیش دکتر حامد شهرکی در صفحه ی اینستاگرامش نوشت: (طبق داده های موسسه سنجش سلامت در آمریکا که تاکنون یکی از دقیق ترین پیش بینی ها را در مورد کرونا داشته، در صورت ادامه ی روند فعلی ابتلا به کرونا در ایران تا ۳ ماه دیگر مرگ و میر کرونا (آمار رسمی) از ۱۰هزار نفر به ۵۰ هزار نفر خواهد رسید)
و حال سئوال اینجاست که آیا مسئولین استان فکری به حال مهار کرونا کرده اند یا تنها به هشدار دادن دلخوش کرده اند؟
در همین رابطه گفتگویی با دکتر حامد شهرکی داشتم که در ادامه می آید.
اضافه کنم که بی نهایت مشتاق گفتگو با مسئولین مستقیم این شرایط در استان یعنی رییس ستاد بحران جناب آقای ارجمندی و رییس دانشگاه علوم پزشکی جناب آقای هاشمی شهری هستم، که پس از دو هفته پیگیری به جایی نرسیده، اما همچنان پیگیر این گفتگو ها هستم.
مهدی رخشانی

اشاره:
پس از هشدارهای فراوان دانشگاه علوم پزشکی و ستاد بحران استان طی ماه های گذشته، هفته ی پیش دانشگاه علوم پزشکی زاهدان اعلام کرد که ظرفیت بخش های کرونا در استان تکمیل شده، در ایرانشهر و چابهار و زابل اعلام وضعیت قرمز شد، برای اولین بار در زاهدان هم ظرفیت بیمارستان بوعلی با ۸۵ بیمار حاد تنفسی و کرونا تکمیل شد، آمار مبتلایان در استان از تعداد ۲۰نفردر روز به رکورد حدود ۲۰۰ نفر در روز رسید و همه ی اینها و بسیار بیشتر از اینها نشان می دهد که شرایط استان سیستان وبلوچستان از هشدار گذشته و به بحران رسیده است.
اما متاسفانه ستاد بحران و مجموعه ی دانشگاه های علوم پزشکی در سطح استان فقط و فقط هشدار می دهند!!
آیا فقط هشدار کافیست؟؟؟
اگر کافی بود که امروز به چنین وضعیت هولناکی نمی رسیدیم. این فاجعه در شرایطی است که هیچ کدام از تجمعات روزانه و هفتگی در استان جز سالن های سینما تعطیل نیست؟ مراسم خاکسپاری گاهی بدون رعایت پروتکل ها برگزار می شود، مراسم عروسی، جلسات اداری هیات های مساجد، نمازهای جماعت یومیه و جمعه به راحتی و آزادانه برگزارمی شود، بازگشایی بازارها و پاساژ ها و اماکن عمومی مثل بانک ها و دفاتر پیشخوان بدون رعایت پروتکل ها انجام شده ؟!؟ انگار نه انگار جان انسان ها در خطر است! مگر می شود چنین بی تفاوت به بیماری و مرگِ همراهانمان کمر بسته باشیم؟ انگار مرگ را هم جدی نمی گیریم، این مرگ به سراغ همه می آید جدی بگیرید.
همین چند روز پیش دکتر حامد شهرکی در صفحه ی اینستاگرامش نوشت: (طبق داده های موسسه سنجش سلامت در آمریکا که تاکنون یکی از دقیق ترین پیش بینی ها را در مورد کرونا داشته، در صورت ادامه ی روند فعلی ابتلا به کرونا در ایران تا ۳ ماه دیگر مرگ و میر کرونا (آمار رسمی) از ۱۰هزار نفر به ۵۰ هزار نفر خواهد رسید)
و حال سئوال اینجاست که آیا مسئولین استان فکری به حال مهار کرونا کرده اند یا تنها به هشدار دادن دلخوش کرده اند؟
در همین رابطه گفتگویی با دکتر حامد شهرکی داشتم که در ادامه می آید.
اضافه کنم که بی نهایت مشتاق گفتگو با مسئولین مستقیم این شرایط در استان یعنی رییس ستاد بحران جناب آقای ارجمندی و رییس دانشگاه علوم پزشکی جناب آقای هاشمی شهری هستم، که پس از دو هفته پیگیری به جایی نرسیده، اما همچنان پیگیر این گفتگو ها هستم.
مهدی رخشانی

اگر موافق باشید در ابتدای گفتگو اصلا ببینیم این ویروس عجیب چیه و استان ما در مواجهه با این ویروس در چه شرایطی قرار داره؟
بیماری کرونا از حدود بهمن و اسفند به آرامی وارد استان ما شد و البته این ورود در استان های دیگری از کشور بسیارگسترده تر بود و این درحالی بود که حتی قبل از شناسایی ویروس در کشور تعدادی از هموطنانمون رو براثر عدم شناخت از دست داده بودیم و فکر می کردیم به علت بیماری حاد تنفسی این اتفاق افتاده، که در ادامه ویروس شناسایی شد و البته بعد از شناخت این بیماری در کشور تمهیدات مناسبی برای جلوگیری از شیوع بیماری شکل گرفت، باید اشاره کنم که هرچند در استان ما هم بیماری وجود داشت اما همه گیری و گسترش این ویروس تا همین خرداد ماه خیلی زیاد نبود یعنی ازکل کیس های بیماری کرونای استان هفتاد درصدشون در همین خرداد ماه بوده، یعنی اگر ساده تر بخوام بگم استان ما الان درموج اول کرونا قرارداره، یعنی زمانیکه کل کشور در موج اول بود، استان ما موارد کمی داشت و حالا در شرایط بسیار خطرناکی هستیم.
آقای دکتر همین طور که شما گفتید، ما به هردلیل، شرایط مناسبی در همه گیری ویروس در موج اول کرونا داشتیم و در ادامه هم با محدودیت های کشوری و اجبارش دراستان می تونستیم این موج کم توان وارد شده به استان رو کنترل کنیم. سوال پیش میاد که چرا ما از شرایط بهترمون نسبت به باقی مناطق کشور استفاده نکردیم وحالا دراین حد وسیع و گسترده درموج دوم کرونا قرارگرفتیم؟ به نظر می رسه مردم با رعایت نکردن، رسانه ها با عدم اطلاع رسانی وستاد بحران استان با عدم ایجاد محدودیت برای تجمع ها، بازار و… دست دردست هم دادند تا بیماری کرونا در استان گسترش پیدا کند؟
بله، متاسفانه همه ی موارد کنار هم قرار گرفتند و این شرایط رو به وجودآورد، برخی از متخصصین هستند که اعتقاد دارند منطقه بندی کردن کشور و اعلام وضعیت سفید برای مناطقی مثل ما کار درستی نبود و باعث شد که مردمی که ترسیده بودن و داخل خونه ها خودشون رو ایزوله کرده بودن، انگار خیالشون راحت شد و بیرون آمدن، در مجموع مسافرتها شروع شد، تجمعات روند عادی خودش رو گرفت، نانوایی ها و مغازه دارها بدون نظارت دقیق و تشریح فاصله گذاری و پروتکل های بهداشتی کارشون رو از سرگرفتن، بانکها که جایگاه بسیار حساسی هستن واقعاً شرایط فاصله گذاری و پیشگیری رو رعایت نکردن وعجیب اینکه سطح اطلاع رسانی در مورد چنین بیماری خطرناک و همه گیری در استان بسیارپایین بوده و هست و بیشتر مردم و صاحبان مشاغل فقط اطلاعات کلی موجود در فضای مجازی رو دارن و دراستان هیچ اطلاع رسانی منسجم، دقیق و برنامه ریزی شده ای دیده نشد.
خب همه ی اینها رو بگذارید کنار فضای سنتی حاکم براستان، برگزاری مراسمات عزاداری، عروسی و … به راحتی در استان انجام می شد و می شود؟!
و آیا در این شرایط که مطمئناً ستاد مبارزه با کرونا و ستاد بحران استان از شرایط مطلع هستن و روند صعودی رو در آمارها مشاهده می کنن نباید وارد عمل می شدن؟ نباید محدودیت ها رو بیشتر کنن، جایگاه ستاد کجاست؟
البته انتظار متخصصین از ستاد هم همین بوده و هست که شرایط رو تشخیص داده و محدودیت ها رو بیشتر کنه، جلوی تجمعات رو بگیره و حتی ادارات رو خلوت کنه، حتی در این شرایط شاید لازم بود که دو تا سه هفته کل استان رو مجدد قرنطینه کنن تا جلوی این شرایط گرفته بشه و اجازه ی ورود و خروج رو هم نمی دادن، همون کاری که در حال حاضر استان خوزستان انجام داده، ما می دونیم که افزایش آمار کرونا تصاعدیه و اگر همین الان هم محدودیت ها رو شروع کنیم و فرض براینکه محدودیتها مفید هم باشه، نتیجه ی کار از دو تا سه هفته ی دیگه شروع می شه و کاهش آمار مبتلایان از دو تا چهار هفته ی دیگه شروع میشه، به همین دلیل هم هست که تاکید داریم بر هرچه زودتر شروع شدن اقدامات محدود کننده، چون می دوانیم که شرایط تخت های بیمارستانی و ICU در استان محدوده و همین الان هم برخی مسئولین از پُرشدن ظرفیت ها حرف می زننن و این برای من به عنوان یک پزشک بسیار نگران کننده است که آیا بیمار بعدی که مراجعه می کنه جایی در ICU داره؟؟ یا با حال بد باید در بخش و یا حتی در راهرو یا فضای غیر بیمارستانی درمان بگیره.
و همه ی ما می دونیم که سطح امکانات در استان ما شرایط مناسبی نداره. ما در روزنامه از نیکشهر، قصرقند، بخش هایی از سیستان پیام هایی داشتیم که تخت کم هست، امکان تست ندارن، مثلاً اینکه ما حالمون بده اما بستری نمی کنن و … پیام هایی که از کمبود امکانات می گفت؟ خب اگه روند ابتلا همینطور ادامه پیدا کنه، چه شرایطی خواهیم داشت؟
برخی از صحبت های مردم در مورد کمبود تست یا عدم انجام تست کرونا، غیرکارشناسی ست، در واقع تست ته حلق لازم نیست از تک تک افراد مشکوک به کرونا انجام شود، یک دلیلی عدم وجود تعداد کافی کیت نه تنها در ایران بلکه در کل دنیاست و ثانیا منفی بودن این تست به تنهایی رد کننده کرونا نیست پس من و همکارانم تعداد زیادی از موارد خفیف کرونا را با تست های ساده تر و در دسترس تر مثل تست پادتن ضد کرونا و همچنین سی تی اسکن ریه تشخیص داده و درمان می کنیم ولی از بیمار با علایم شدید با بستری تست ته حلق کرونا حتما انجام خواهد شد در مورد تختهای بیمارستانی هم ما حدوداً۲۷۰۰ تخت فعال در استان داریم و در نظر بگیرید به نقطه ای رسیدیم که روزی ۵۰۰ نفر مبتلا داشته باشیم ، حتی اگر فرض کنیم ۸۰ درصد بیماران هم سرپایی باشن، ظرف شش تا هفت روز کل تخت های استان پُر می شه، مثلاً در نظر بگیرین در زاهدان ده هزار نفر مبتلا به کرونا داشته باشیم، حداقل ۲۰ درصد به موارد متوسط تا شدید مبتلا هستن و در بهترین شرایط ۵ درصد از این بیماران به درمان ویژه و دستگاه ونتیلاتور احتیاج دارن. آیا ما برای ۵۰۰ نفر همزمان تخت ICU داریم؟ این یک سئوال جدیه؟ ما در زاهدان که مرکز استان هست نهایتاً حدود ۱۲۰۰ تخت بیمارستانی داریم و بدون شک ما همزمان ۵۰۰ تخت ICU نداریم و این آمار یک فاجعه رو به وجود می آره، چون امکان داره در این شرایط ناچار به انتخاب بین بیماران برای انجام اقدامات ویژه باشیم و این کار به این معناست که برخی از بیماران امکان استفاده از تجهیزات درمانی مناسب را نداشته باشن و عملا بیمار به حال خودش رها میشه، پس برای اینکه به چنین شرایطی نرسیم، یا باید یک سری نقاهتگاه درست کنیم یا پیشگیری کنیم و یا اینکه بیمار رو به حال خودش رها کنیم؟ حالا انتخاب کنید؟!
آقای شهرکی شرایط بسیار ناراحت کننده است؟ چه کاری باید انجام بدیم؟
به نظر می رسه شرایط کرونا در استان به سرعت در حال پیشروی به سمت یک بحرانه، اگر همینطور پیش بریم باید بین بیماران بدحال کرونایی انتخاب کنیم که از کدامیک مراقبت ویژه به عمل بیاد و شاهد مرگ عزیزانمون باشیم، این برای همه و به ویژه برای من و همکارانم یک کابوسه، ما نمی تونیم این شرایط رو تحمل کنیم، با اینکه همه می دونن که چقدر شرایط سختی به همکارانم گذشته اما دیدن مرگ دیگران در حالیکه کاری نمی تونیم براش بکنیم بدترین اتفاق ممکنه، می گویید چه کنیم؟ محدودیت از طرف مسئولین و رعایت از طرف مردم، همین …
ما می دونیم که بسیاری از همکاران شما در مسیر کمک به مردم مبتلا به بیماری کرونا شدن و متاسفانه تعداد زیادی رو هم از دست دادیم، می دونم که شما هم مبتلا شدید، از چه مسیری گرفتین و از شرایط روزهای کرونایی برای ما بگین.
اول اینکه من هیچ وقت نفهمیدم از چه کسی یا چه مسیری کرونا گرفتم، همه ِی پروتکل ها رو هم رعایت کردم و اتفاقاً یکی از ترسناکترین مسائلی که این ویروس داره، همینه که شاید یک دوست که به هیچ عنوان علامتی هم نداره به راحتی این بیماری رو به شما منتقل کنه، در حالیکه شما دائماً در حال رعایت هستین… حالا چه برسه به این که شما اصول بهداشتی و توصیه ها رو رعایت نکنین! واقعا! ویروس مرموزی به حساب میآد، اما به نظر میرسه که بیماری از طریق هوا (قطرات ریز تنفسی) به من منتقل شده، من اینطور فکر می کنم، چون به عنوان مثال تعدادی از همکارایی که رفته بودن یک بیمار کرونایی رو که شرایط بدی داشت احیاء کنن تماماً به کرونا مبتلا شدن و به نظرم این ذرات معلق ویروس در هوا برای همه ی همکاران من مشکل آفرین شده به ویژه همکارانم در طب اورژانس، متخصصان بیهوشی وپرستاران بخش های پذیرنده که درخط مقدم این مبارزه هستن. من واقعاً برای اونا آرزوی سلامتی دارم.
ما هم همینطور… و از بیماری می گفتید؟
بله، باید بگم سخت ترین بیماری تمام عمرم بود، واقعاً امید به زندگی در آدم پایین میاد، روزهای سختی که حتی بعد از بهبود هم به سختی فراموش میشه، بیماری من با چند شب سردرد، گلو درد و بدن درد شروع شد، البته درد شدید وضعف بدنی شدید داشتم، اونقدر که یادم هست یک روز صبح که از خواب بیدار شدم هیچ حرکتی نمی تونستم انجام بدم و افت فشارخون و سرگیجه داشتم واقعاً ناراحت کننده بود، شاید چند لیتر نوشیدنی خوردم تا فقط بتونم از جام بلند بشم، در طول چهار تا پنج روز اوج بیماری فقط کمی حرکات ساده و راه رفتن داشتم و شب ها نفس تنگی شدید و سرفه های سخت، در مجموع حدود ۴۰ تا۵۰ روز سرفه ها و تنگی نفس همراهم بود به هرحال روزهای سختی بود واگر امروز در این حد نسبت به بیماری حساس هستم و به مردم هشدار میدم، دقیقاً به همین دلیله که خودم این دوران رو گذروندم و نمی خوام دیگران اون شرایط رو تجربه کنن.
من هنوز شب ها که می خوابم با نگرانی از درد و نفس تنگی آن شب ها می خوابم و هر روز ابتدایی که از خواب بیدار می شم نگرانم که واقعاً حالم خوب هست یا نه؟ حالا می تونم بگم بیشتر قدر زندگی رو می دونم و سعی میکنم بیشتر کنار خانواده ام باشم و به شدت توصیه می کنم مواظب خودتون باشید، شاید شرایط برای یک بیمار کرونایی به سمت بهبود حرکت نکنه و خدای نکرده اتفاق بدی بیفته که دائماً می شنویم که میفته، به هرحال یادآوری اون روزها هم برام سخته و مهمترین توصیه پیشگیری از ابتلا، ماسک زدن و رعایت فاصله اجتماعی تا حد امکان هست.
امیدوارم هر چه زودتر سلامتی به جهان برگرده.

نظر دهید







تمامی حقوق این وبسایت متعلق به روزنامه زاهدان میباشد.
طراحی توسط نی زار